يكم دنيا عوض ميشه

وقتي آدما زياد دلواپست ميشن

دلواپس تو و تنهايي هات

انگار يك جور مهم ميشي وقتي تو رو با يك چشم ..

يا با يك زخم زير چشم

امسال نشد مثل سال هاي قبل نيمه شعبان روزه بگيرم

مخصوصا امسال كه نذر گردنم بود

عوض اون پا گذاشتم به يك بيمارستان با 400 مريض

رزيدنت هايي كه خودم بهشون حسوديم شد كه چرا تلاشم سر كنكور كم بود

كه به بزرگترين آرزوم نرسم

...

شايد مقصر زخم چشمم خودم باشم كه مثل هميشه ساكت نشدم

داد و بيداد ها رو گوش كردم عوض صبر كردم

از كوره در رفتم

...

بگذريم

امشب تازه بخيه ها كشيدم

ترحم دوست ندارم پس نگين به سلامتي حالت خوب

چون متنفرم از اين جمله

اين كوچك شمرده شدن ها نخواستم و هيچ وقت هم نمي خوام

آره مي بيني امشب بد جوري دلم تنگ

همون جوري مه بي اعتنا از تمام سوال ها گذشتي

بدجوري حس مي كنم مي خوام ببارم

اما نمي شه

نه اصلا نمي خوام ببارم

حتي زماني طوي اوج بد بياري ام

گلویم بغض سنگینی دارد
ودلم ازبغض گلویم سخت گرفته است
نگرانم که این بغض سنگین
درگلویم لانه کند
و الا ترکش می دادم تا بي درنگ چشمانم را
 پر ازسیلاب کند

پ ن: باز نبينم بپرسين كجا بودم و چي شد چون جواب نمي دم

وصل حضور بي كسي يك شب مي آد تموم ميشه

دوره تنها موندن ها يك شب مي آد تموم ميشه

يك شب مي آد تموم ميشه

زمزمه هاي سوت و كور 

تو دلت جاي سكوت پر مي شه از شادي و شور

يك وقت  مي آد مي بيني دل عاشق عاشق شدن

پر مي كشه هرجا كه بخواد حتي نشونه هاي دور

شاپرك بهونه هات

تو لحظه ها پر مي زنه

شقايق ها رو ميشماره ميره تا طالع هاي نور

به شادي ها سر مي زنه  پر ميكشه به هر كجا رهاي رها

از همه غصه ها رها

خيلي قشنگ خيلي صبور

                              خيلي قشنگ خيلي صبور

حيف كه تموم رويا ها صبح كه ميشه تموم ميشه

انگاري  چيزي نبود

قانون زندگي

حقيقت رو نشون مي ده به نام سر نوشت زور

مثل اميد يك سراب به نا اميدي مي رسه

مي فهمي تنها تر شدي اما ديگه خيلي ديره

غصه مي گيرتت يك جور

اين همه راه كه طي شد  به جاي اول رسيده

دنيا برات كوچيك مي شه

ميشكنه شيشه غرور

مي فهمي كه شاپرك توي قفس رها بوده

خيال مي كرده تو هواست

با نديد و نبود نور

نور اميد زندگي

رسيدن به آرزوست

لمس حضور آفتاب

اما شدن خيلي ها دور

دنيا من جاي ديگه اس

دل خوشي هامون به پوچي هاست

دل مي ديم و دل مي كنم

هر روز يك جا هر روز يك جور

 اما تو رسم زندگي قصه كه تكراري بشه باز ميشه دنيا سوت و كور