پسرک که احساس تنهایی می کرد از جایش بلند شد زیر لب با خود گفت دیگر خورشید هم نورش را از من پنهان می کند

                    یا به نام آنکه مرا به این نام نهاد؟

       مرا به نام آن کسی می شناسند که هیچ گاه تنهایم نگذاشت.

گوش كن زنجره ها پشت هم نام مرا را مي خوانند

من پر از اندوهم

راستي زنجره ها از كجا نام مرا را مي دانند؟

دلم مي خواست امشب برم بالا 

 بروم تا آنجا که ستاره ها هستند

تا آنجايی که بر روی ابرهای بايستم و با خدا حرف بزنم

تا آنجایی که خورشيد تمام مهربانی اش را به من هديه دهد

سكوت شيشه اي شب، بركه هاي آرامش ، لحظه هاي زيباي زندگي. سكوت شب باشكوه است. شب آرامشي دارد به زيبايي دريا ، ابهتي دارد به سنگيني زمان . پر رمز و راز و فتح ناشدني ، غير قابل درك. هزاران پرده تو در توي افسون و افسانه.

اي كاش مي شد تا ابديت بالا رفت. تا نا انتهاي تاريك. تا ناشناخته هاي دور دور دور. شب از سكوت سنگين است . از بار عظمتي كه بر دوش دارد. هرچه بيشتر بيانديشي ، هرچه بيشتر بنگري ، سنگين تر مي شود، تحمل ناپذير و ناگزير.

اي كاش مي توانستم شب هاي بي مهتاب را بر روي صخره اي بلند و تاريك ، در كنار دريا ، در ميان هياهو ي امواج كه بر تن شب مي سايند ، در ميان نسيم خنك شامگاهي و در زير نورپاشي ابدي آسمان بگذرانم. نه چيزي بگويم ، نه چيزي بشنوم. فقط بنگرم و فكر كنم. شايد زماني برسد كه با سياهي شب در آميزم و در سكوت و عظمت آن پنهان شوم.

شب بود و پسرک خسته از کار روز مره روی رختخواب خود دراز کشیده بود.

پسرک دلتنگ بود دل تنگ فرشته زندگی خود....چند روزی می شد که از او خبری نداشت انگار همه درها برای خبری از او گرفتن بسته بود.

پسرک  از جای خود بلند شد و به سمت اتاق خواهرش رفت خواهر مشغول خواندن کلام وحی بود و برادر از کار روزش برای خواهر می گفت و پسرک گوش می کرد.

به سمت تلویزین رفت و با بی میلی آن را تما شا می کرد طبق معمول هر یکشنبه چیزی جز  فوتبال پخش نمی شد.

بی حوصلگی اش دیگر داشت تبدیل به تنفر می شد..و با غضب درونی تلویزین را خواموش کرد و به سمت پنجره رفت و زیر لب گفت: کاش باران می بارید.

او همین طور که مشغول دیدن آسمان بود.نور شدیدی چشم هایش را زد.

آری ندای باران آمده بود.صدایی بود که مدت ها نشنیده بود...

پسرک از این حس خود لذت می برد.

او همین طور سر گرم دیدن آسمان بودناگهان گرمی دستی را روی شانه هایش حس کرد.این دستها دستهای خواهرش بود که با محبت همیشگی مو های پسرک را نوازش می کرد.

انگار می دانست درد پسرک از کجاست...؟

پسرک بانگاهی غریب نگاه از خواهرش برداشت و با گفتن کلمه زیباست احساس خود را گفت و خواهرم در تایید حرف پسرک گفت آری خیلی زیباست که باران شروع به باریدن کرد...خواهر بعد دیدن چند نور رعد از کنار پسرک رفت.

چند دقیقه ای گذشت که کج بارانی صورت پسرک را با آب پاکی شست او قدمی به عقب برداشت و رو به روی پنجره نشست ...که فکری به سرش زد به سرعت به سمت اتاق خود رفت و برگه سفیدی را برداشت و دوباره به جای خود باز گشت و شروع به نوشتن کرد...

باران به خاطر من است

                               باران فریاد دلتنگی من است

                                                                    باران آرامش من است

بگذارید تا با این پاکی آب غسل گیرم

                                                       تا که شاید غم سیاهم مرا رها کند

بگذارید تا آزادی ام راباز پس گیرم

                                    چون بهتر هرکسی می دانید از اسارت خسته ام

پسرک بعد ازبه  پایان بردن جملاتش نگاه به آسمان دوخت و منتظر رعد و برق های دیگر نشست ...

پسرک بعد آرام شدن آسمان بالبخندی بر لب به سوی اتاقش رفت و با صدای باران به خواب رفت... .

عید فطر مبارک باد